
Het is altijd hollen of stilstaan met beeldbouwer
Marcel Prins. Met zijn
Perpetuum Immobile heeft Prins is een onlosmakelijk statement gemaakt voor
galerieop
weg - de beweeglijkste galerie van Nederland. Een adynamisch statue van vrijheid en gebondenheid. Het is vol van verre dromen en grote daden. Bol van idealen, diepe verlangens en hoge verwachtingen. Een jeugdige driewieler grondig verankerd aan oprijzend dood hout. Een stuurloos, anarchistisch gegroeide boomhut van een waarachtig oninteressant betongrauwe nieuwe zakelijkheid.
Aardig. Al zeg ik het zelf...