Constant Permeke, Niobe.
Aristide Maillol,l'Air.
Beeldentuin, Kröller-Müller Museum. Otterlo.
Posts tonen met het label brons. Alle posts tonen
Posts tonen met het label brons. Alle posts tonen
8 mei 2009
25 feb 2007
futurisme
De Futurisische beweging en kunststroming (Italie 1909-1914), ontstaan uit het kubisme, had als specifieke kenmerken: snelheid, energie, agressie, krachtige lijnen, vooruitgang en nieuwe technologie.
Het in 1909 verschenen oprichtingsmanifest van de dichter Filippo Tommaso Martinetti propageerde de vernietiging van oude kunst- en cultuurvormen en trad de dynamiek van technische processen en machines als grote vernieuwing met geestdrift tegemoet. In dit manifest werd de 'liefde voor het gevaar' bezworen en de 'schoonheid van de snelheid' geprezen. 'Wij verklaren dat de grootsheid van de wereld verrijkt is met een nieuwe schoonheid: die van de snelheid. Een raceauto, zijn motorkap versierd met dikke buizen als slangen met explosieve adem [....] een ronkende auto, die als hij rijdt op een mitrailleur lijkt, is mooier dan de Nike van Samothrace', lezen we in Martinetti's nieuwe esthetica.
Umberto Boccioni (1882-1916) die na zijn ingenieurstudie 1878 in Rome aan de academie studeerde schreef een eigen Manifeste de la sculpture futuriste. Hij drong daarin enerzijds aan op het uitdrukken van de dynamische sensatie of, opeenvolgende fasen van een beweging of het gevoelsleven en anderzijds op het simultaneïsme of samenvatten in één moment van deze fasen. Tijdens een militaire oefening in Verona stierf hij aan de gevolgen van een val van het paard.
De figuur Blockhead van Marcel Prins lijkt de verheerlijking van het moderne leven met zijn technische ontwikkelingen, dynamiek en onvoorwaardelijke acceptatie van de technologie zwaar te dragen, en op zijn schreden terug te keren. Is het een 'domkop' dat het haar de rug toekeert?
Het in 1909 verschenen oprichtingsmanifest van de dichter Filippo Tommaso Martinetti propageerde de vernietiging van oude kunst- en cultuurvormen en trad de dynamiek van technische processen en machines als grote vernieuwing met geestdrift tegemoet. In dit manifest werd de 'liefde voor het gevaar' bezworen en de 'schoonheid van de snelheid' geprezen. 'Wij verklaren dat de grootsheid van de wereld verrijkt is met een nieuwe schoonheid: die van de snelheid. Een raceauto, zijn motorkap versierd met dikke buizen als slangen met explosieve adem [....] een ronkende auto, die als hij rijdt op een mitrailleur lijkt, is mooier dan de Nike van Samothrace', lezen we in Martinetti's nieuwe esthetica.
Umberto Boccioni (1882-1916) die na zijn ingenieurstudie 1878 in Rome aan de academie studeerde schreef een eigen Manifeste de la sculpture futuriste. Hij drong daarin enerzijds aan op het uitdrukken van de dynamische sensatie of, opeenvolgende fasen van een beweging of het gevoelsleven en anderzijds op het simultaneïsme of samenvatten in één moment van deze fasen. Tijdens een militaire oefening in Verona stierf hij aan de gevolgen van een val van het paard.
De figuur Blockhead van Marcel Prins lijkt de verheerlijking van het moderne leven met zijn technische ontwikkelingen, dynamiek en onvoorwaardelijke acceptatie van de technologie zwaar te dragen, en op zijn schreden terug te keren. Is het een 'domkop' dat het haar de rug toekeert?
6 feb 2007
bronstijd
Een medeweker van Helicon Conservation Support (fysiek beheer en behoud van voorwerpen met een culturele waarde) herinnerde mij aan de recente roof van een belangrijk 'denk-beeld' uit de tuin van het Larense Singermuseum. Een onvervangbaar bronzen afgietsel van Le Penseur door Rodin (1840-1917) is 's nachts door recycle-tuig van zijn sokkel getrokken, met het helse oogmerk een onbetwist hoogtepunt uit de beeldhouwgeschiedenis om te smelten tot waardeloze consumptiegoederen, en daaruit financiëel gewin te halen.
Laat duidelijk zijn dat de sculptuur van Marcel Prins, Hard day's night, de omgekeerde weg gegaan is; uit productieoverschotten van plastic en hout schiep hij zijn headbangers die deze op hol geslagen wereld schijnbaar goedkeurend aanschouwen. Het is niet alles brons dat blinkt!
Laat duidelijk zijn dat de sculptuur van Marcel Prins, Hard day's night, de omgekeerde weg gegaan is; uit productieoverschotten van plastic en hout schiep hij zijn headbangers die deze op hol geslagen wereld schijnbaar goedkeurend aanschouwen. Het is niet alles brons dat blinkt!
4 feb 2007
hard day's night
Marcel Prins
Hard day's night
2007
hout, plastic, papier, acryl, lak
22 x 27 x 27
De sculptuur Hard day's night die Marcel Prins maakte voor de eerste tentoonstelling van galerieopweg, PRELUDE, zou men het best neo-neo-barok kunnen noemen. Het verwijst in zijn vormgeving naar de neo-barokstijl van de Franse beeldhouwer Frédéric Auguste Bartholdi (Colmar, 1834 - Parijs, 1904), schepper van onder meer het Vrijheidsbeeld in New York.
De neo-barokstijl bloeide in Parijs ten tijde van de Wereldtentoontellingen. De dynamische vormen van Bartholdi's Lyonse fontein bejubelen de beweging, vooruitgang en de toekomst. In Hard day's night lijken de ideologische connotaties even twijfelachtig.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
