Posts tonen met het label schoonheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label schoonheid. Alle posts tonen

30 sep 2007

buitenrit


Tijdens een buitenrit op het Monsterse strand werd 'onze' Fries gevraagd te figureren in een fotosessie ter gelegenheid van des models 30 kilogram gewichtsverlies. Vast niet voor de nieuwe Pirelli-kalender.

13 sep 2007

stadsbeelden

Met een kleine ingreep wordt het behoud van stedelijk groen in de Haagse Franklinstraat afgedwongen.


Na beeldverlies levert deze tv-kast nog een sculpturale bijdrage aan de gevel.


Mogelijk als 'cultureel erfgoed' aan te merken restvormen bij het treurige Haagse stadspark De Verademing.


Zachte vloerbedekkers hard op weg naar binnen.


Ontspoorde fotocollectie.

10 jul 2007

deksels


Je loopt er dagelijks aan voorbij; of beter gezegd overheen: Putdeksels, prachtige staaltjes van functioneel industrieel ontwerpen en anonieme grafische vormgeving van een alledaagse schoonheid. Een enkeling staat er wèl bij stil en plaatst een foto op de verzamelsite drainspotting.com. Alex Fischer struint de wereld af en gaat ervoor door de knieën, zijn atelier is buiten. Hij maakt frottages, die samen een 'wereldkaart' van zijn reizen vormen. Zo'n tweehonderd zijn er te zien tot en met 19 augustus bij W139, en bij Galerie Paul Andriesse tot en met 25 augustus.

29 mei 2007

geletterd


In de loods van -al sinds 1988 vaste partner in tentoonstellingsbouw- Atelier van Zijderveld te Loosduinen werd vandaag door Lorraine de belettering vakkundig aangebracht. Daarmee heeft de anonieme witte doos haar identiteit gekregen. De galerie kan op weg.

28 mei 2007

schoonheid


galerieopweg is tweeslachtig en dubbelzinnig, ambulant ambivalent. galerieopweg is mooi van lelijkheid, een icoon van alledaagsheid; en juist daarin komt het geëxposeerde beter tot zijn recht.

Rem Koolhaas in de Volkskrant 19 november 1994: 'We willen van zo veel mogelijk zo goed mogelijk en zo mooi mogelijk. In Aziatische culturen wordt wat dat betreft radicaal anders gedacht. Ik geloof dat men daar uitstekend kan leven met schoonheid als een geïsoleerd en zelden voorkomend fenomeen. Ik geloof ook dat men daar tegelijk een enorm incasseringsvermogen heeft voor uglyness of voor omstandigheden die niet speciaal lelijk zijn, maar die niets zijn. Gewoon niets. Ik bedoel, er zijn in Tokyo een heleboel gebouwen die geen enkele articulatie hebben, geen enkele bedoeling, geen enkele pretentie. Ze hebben geen enkele wil, ze zijn er alleen maar. Ze zijn enkel en alleen container. Dat heeft ook iets bevrijdends. Je wordt even niet lastig gevallen door al die oordelen. Je hoeft even niets te vinden.
Ik denk dat het een heel subtiele, economische wijze van beschouwen is die je gedachten vrijmaakt voor andere zaken [...]'.

Ondanks de geringe afmeting van ongeveer twee witte kubieke meters, wil galerieopweg wat betreft spraakmakende kwaliteits-tentoonstellingen niet onder doen voor haar Londense collega; de White Cube. Deze Haagse, dynamische, witte kuub kan zich, hoewel het de architectonische allure van het IJspaleis ontbeert, inhoudelijk meten met galeries aan de Rotterdamse Witte de With. galerieopweg maakt mobiele exposities die in de breedste zin met thema’s van de weg en het gebruik ervan te maken hebben; kunstwerken, beweging, snelheid, mobiliteit, energie, richting, dynamiek, materie, vergankelijkheid.