fotofinish

Tot vandaag was op het Haagse Lange Voorhout de fototentoonstelling Paard in de Stad te zien. Weliswaar affreus gepresenteerd werden 20 prachtige grootformaat foto's getoond van bekende fotografen als Jacques Henri Lartigue, Henri Cartier-Bresson, Helmut Newton, Charlotte Dumas, Tomas Dworzak en Alexandr Rodchenko.
In de tentoonstelling staat de in één eeuw tijds veranderende rol (van nut en statig tot knus en status) van het paard centraal.


Eerder was deze tentoonstelling te zien op de Boulevard Marcel Proust, in het Normandische Cabourg, een historische paardenstad bij uitstek.
Ook Den Haag kent een rijke hippische geschiedenis. Behalve de Koninklijke Stallen en Neêrlands oudste burgermanege, de 's Gravenhaagsche Stadsrijschool uit 1806, beiden om de hoek van het Voorhout, is hier het fenomeen 'paard in de tuin', of 'Er staat een paard in de gang' zoals André van Duin in 1981 zong, nog tamelijk gewoon. Door de gang van de Haagse stadswoning wordt het paard naar straat geleid. Het paard van voorheen de schillenboer werd door Axel en Helena van der Kraan als Ode aan het Werkpaard in de Schilderswijk op een voetstuk geplaatst (1989).


Maar waar is onze meest luchtige paardensculptuur Horse Power van de Israëlische Zadok Ben-David gebleven?
Op het lommerrijke Koningsplein staat noch slechts een afschuwelijk lelijk leeg voetstuk. Is hier sprake van een 'Sokkelplan'?

pimpen

galerieopweg is nog in aanbouw; een standaard aanhangwagen wordt momenteel ‘gepimpt’ tot een heuse rijdende galerie, met grote vensters en museale verlichting.
Het fenomeen Pimp my ride is al zo oud als het vervoermiddel zelf.


Het dient niet alleen een esthetisch doel; men wil ook imponeren. Een stralend voorbeeld is de meestal niet meer dan ééns per jaar van koninklijke stal gehaalde Gouden koets. Maar wat te denken van het paard van Troje? Hier op een doek uit 1760 van Giovanni Domenico Tiepolo (1727-1804), een meester van de laat-barok (National Gallery, London).


De BMW, een auto die door de liefhebbers toch al als mooi omschreven wordt, werd regelmatig door beroemde kunstenaars, op uitnodiging van de producent, van een kleurrijk jasje voorzien. Fraaie staaltjes van een grote beurt geven onder meer Alexander Calder, Andy Warhol, Roy Lichtenstein, David Hockney, Frank Stella en deze 635 CSi van Robert Rauschenberg, met kunsthistorische verwijzingen. Maar ook de kritische Jenny Holzer pimpte een BMW v12mlr-raceauto met teksten als 'you are so complex you, don't respond to danger' en 'monomania is prerequisite of succes'.

vrrooom! vrrooom!

In de Haagse Spuistraat is een vestiging van boekhandel De Slegte waar ik mij voor de bibliotheek van galerieopweg een boek aanschafte van fotograaf Hans Aarsman: 'Vrrooom! Vrrooom!'. [NAI-publishers, 2003, ISBN 90-5662-292-07, 28-21 cm., geïllustreerd (kleur), Nederlands-Engels, 200 blz., van €32,50 voor €9.90]
Een eerbetoon aan en tegelijkertijd afrekening met de auto.


Aarsman:
Geen plek voor de deur.
In de hele straat niet.
Na een kwartier rondrijden ontdek je
een paar straten verderop een gaatje.
Daar laat je de machine achter die je €450 p.m. kost.
Nergens ingetikte autoruiten?
Bij het weglopen kijk je nog even achterom,
de sleutels bungelen in je hand.


Ik herken zijn ambivalente relatie met de automobiel.
Van de lessen Duitse taal- en letterkunde door Herr Thomassen in de 3e klas HAVO in 1974 is mij de frase 'Das ist der neue Taunus 17M die Ford seit einigen Tagen af den Markt bringt', uit een verhaal over twee jongens die vanaf een viaduct de onder hen passerende auto's observeren, bijgebleven. Zie ik zo'n auto nu nog wel eens rijden (meestal blijkt het een 12M te zijn), komt die zin direct weer over mijn lippen.
Als een bezoeker mij zegt: 'Ik kan mijn auto hier zo moeilijk kwijt' geef ik meestal het advies de wagen midden op rijbaan te zetten en de sleutels aan de eerste de beste passant te geven, of anders toch maar van een gezond wandelingetje te genieten.
Wil galerieopweg een succes worden zal ik toch moeten proberen een paatsje te veroveren in het zicht van kunstminnenden.

Behalve foto's uit Aarsman's eigen archief en foto's gevonden in folders en op internet staan er in 'Vrrooom! Vrrooom!' ook prachtige (pseudo-wetenschappelijke) grafieken van onder meer de 'Top-11 meest voorkomende zelfstandig naamwoorden bij baby's tot twee jaar', met u raad het al 'auto' op nummer 1 vóór 'mama', 'droogtijden van vogelpoep op de voorruit' en de vaststelling dat 95% van de Volvo-rijders een witte onderbroek dragen. Hoe zit dat bij galeristen?

Het werk van Hans Aarsman zou in de stal van galerieopweg zeker passen.