Posts tonen met het label pseudo-wetenschap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pseudo-wetenschap. Alle posts tonen

29 jun 2007

cultuurzorg

Heimelijk verscholen tussen Scheveningseweg en Van Dorp-, Helm-, en Doornstraat ligt het Doornduin dat vroeger eigendom was van panoramaschilder Mesdag, die zijn buitenatelier op de top van het duin had. Door plannen van Stichting Bronovo-Nebo om appartementen te bouwen op de plaats van het aan de Scheveningseweg gelegen zorghuis staat het gebied onder druk.


Landschapsschilder Elise Hogendoorn lanceerde het idee om op de Nebo-locatie een H.W. Mesdaghuis te bouwen voor oudere kunstenaars, musici en wetenschappers. Naar voorbeeld van het Larense Rosa Spier-huis komen in het verzorgingshuis oefenruimtes voor musici, ateliers voor de kunstenaars, een concertzaal voor uitvoeringen (en een galerie?), zodat zij zo lang mogelijk hun beroep kunnen blijven uitoefenen.
Kunstenaars, musici en wetenschappers, conservatrice De Haan van het Museum Mesdag, en ook mogelijke partner, de landelijke zorginstelling Meavita, hebben enthousiast op het plan gereageerd.

Het lijkt galerieopweg verstandig als Arno van Roosmalen van STROOM, Haags Centrum voor Beeldende Kunst, in een vroeg stadium insteekt op dit initiatief dat unieke mogelijkheden biedt tot integratie van beleid.

Om negatieve associaties met een psychisch gestoord kunstenaarschap te vermijden, zou de te veel naar Mesdagkliniek klinkende naam ingeruild moeten worden voor het positievere 'Villa Panorama', dat zowel de schilder eer aan doet, alsook de toekomstige bewoners een perspectief biedt.

De Nebo-locatie zou direct tot broedplaats gemaakt moeten worden waar meerdere nu nog actieven uit het ruim 900 kunstenaars tellende bestand de opdracht kunnen krijgen het gebied te ontginnen.

Te denken valt aan een inventarisatie van de nu nog niet ingevulde plek, met een eigen historische, ecologische en ruimtelijke kwaliteit door Lara Almarcegui. Martijn Engelbrecht zou gevraagd kunnen worden statistisch onderzoek te doen naar de wensen van de bewonerskandidaten. Jan Korbes kan een architectonische studie voor panoramische OpTrekjes verrichten. Denis Oudendijk zou eens kunnen overwegen mobiel meubilair met banden te ontwikkelen, en een culinair alternatief voor 'Water en Brood' te zoeken. En wellicht kan de pas afgestudeerde grafisch ontwerper Maaike de Jong op passende wijze de publiciteit vormgeven.

27 jun 2007

cijfers

'De kunstwereld draait in toenemende mate om het geld. Met een terugtredende overheid worden kunstproducenten geconfronteerd met de economische haalbaarheid van hun kunst. Beeldende kunstenaars moeten zich bewijzen in de markt voor hun kunst. [...] staan voor de taak hun eigen inkomen drastisch te verhogen en dat met een weerbarstige vraag.' Aldus econoom prof.dr. Arjo Klamer in zijn oratie 'The Value of Culture' waarmee hij op 18 mei zijn hoogleraarschap Economie van kunst en cultuur aan de Faculteit der Historische en Kunstwetenschappen van de Erasmus Universiteit Rotterdam aanvaardde.
In zijn oratie gaat Klamer in op de spanning tussen de werelden van het geld en de kunst. Kunst kan niet om het geld heen, want kunst kost geld. Het is daarbij wenselijk om op gezette tijden de boekhouding in orde te hebben en te weten wat er in de kunsthuishouding omgaat.


Klamer geeft evenwel economische redenen aan waarom het te gelde maken van kunst problematisch is. Impliciet geeft hij daarmee een verklaring voor de inventieve arrangementen waarmee de kunsten in de loop der tijden zijn gefinancierd.
Zijn analyse geeft redenen tot zorg over de huidige trend tot de economisering van de kunst, zonder daarmee echter een vrijbrief af te geven voor de handhaving van het huidige subsidiebeleid. 'Waardering van de kunst is een proces. Economisering daarvan zou een verarming betekenen. Maar het proces dat rond subsidie-aanvragen is geconcentreerd, laat ook te wensen over vanwege de geringe betrokkenheid van de eigentijdse 'consumenten' van de kunst.' Aldus Klamer.

15 mrt 2007

boekenweek

'De zotheid te veinzen te zijner tijd is de hoogste vorm van wijsheid' is al sinds het eerste jaar gymnasium het motto van de Galerist. Zoals Desiderius Erasmus in zijn Laus Stultitiea schreef: 'Stultitiam simulare loco sapientia summa est'.


Het daaraan verwante 'Dulce est desipere in loco' van Horatius, het devies dat Marcel Prins in zijn blazoen voert, sluit daar haast naadloos op aan.


Harry Mulish plukt de dag en wordt de zevende hemel in geprezen. Zou ik mijn stem hebben willen geven in de Idol-achtige hitlijst-competitie van het Nederlandse boek zou 'De Lof' die eer te beurt vallen.
Telefoon voor galerieopweg !!

27 feb 2007

God?

'Ik ben een morfogeneet in het diepst van mijn gedachten.' (MP)

Kunstmatige artefacten komen altijd tot stand door krachten van buiten af die het voorwerp vorm geven. Bij levende cellen is daar geen sprake van; ze bouwen zich geheel onafhankelijk van krachten van buiten op (Autonome morfogenese).


Voormalig minister van OC&W, Maria van der Hoeven (CDA), wilde nog een dialoog tussen wetenschappers en aanhangers van de scheppingsgedachte, waarin ook de omstreden Intelligent Design-theorie (ID) betrokken zou moeten worden. Intelligent Design is een Amerikaanse beweging die een 'bewust ontwerp' vermoedt achter het leven op aarde. Veel wetenschappers zien die theorie als een verkapte vorm van 'creatonisme', dat uitgaat van het bijbelse scheppingsverhaal.
Gelukkig heeft ook onze nieuwe minister van OC&W, Ronald Plasterk (PvdA), al toen hij nog hoogleraar Ontwikkelingsbiologie was aan de Universiteit van Utrecht, dat idee ten stelligste verworpen. Plasterk vond dat Van der Hoeven met dit plan eens te meer aantoonde kerk en staat niet te kunnen scheiden.


Toeval?
Birddog
2006
hout, acryl, lak, schedel, messing, belletje
58 x 44 x 11

Of onvermijdelijkheid?
Ab Ovo
1997
ijzer, marmer
25,5 x 18 x 8
Beide sculpturen van Marcel Prins

3 feb 2007

vrrooom! vrrooom!

In de Haagse Spuistraat is een vestiging van boekhandel De Slegte waar ik mij voor de bibliotheek van galerieopweg een boek aanschafte van fotograaf Hans Aarsman: 'Vrrooom! Vrrooom!'. [NAI-publishers, 2003, ISBN 90-5662-292-07, 28-21 cm., geïllustreerd (kleur), Nederlands-Engels, 200 blz., van €32,50 voor €9.90]
Een eerbetoon aan en tegelijkertijd afrekening met de auto.


Aarsman:
Geen plek voor de deur.
In de hele straat niet.
Na een kwartier rondrijden ontdek je
een paar straten verderop een gaatje.
Daar laat je de machine achter die je €450 p.m. kost.
Nergens ingetikte autoruiten?
Bij het weglopen kijk je nog even achterom,
de sleutels bungelen in je hand.



Ik herken zijn ambivalente relatie met de automobiel.
Van de lessen Duitse taal- en letterkunde door Herr Thomassen in de 3e klas HAVO in 1974 is mij de frase 'Das ist der neue Taunus 17M die Ford seit einigen Tagen af den Markt bringt', uit een verhaal over twee jongens die vanaf een viaduct de onder hen passerende auto's observeren, bijgebleven. Zie ik zo'n auto nu nog wel eens rijden (meestal blijkt het een 12M te zijn), komt die zin direct weer over mijn lippen.
Als een bezoeker mij zegt: 'Ik kan mijn auto hier zo moeilijk kwijt' geef ik meestal het advies de wagen midden op rijbaan te zetten en de sleutels aan de eerste de beste passant te geven, of anders toch maar van een gezond wandelingetje te genieten.
Wil galerieopweg een succes worden zal ik toch moeten proberen een paatsje te veroveren in het zicht van kunstminnenden.

Behalve foto's uit Aarsman's eigen archief en foto's gevonden in folders en op internet staan er in 'Vrrooom! Vrrooom!' ook prachtige (pseudo-wetenschappelijke) grafieken van onder meer de 'Top-11 meest voorkomende zelfstandig naamwoorden bij baby's tot twee jaar', met u raad het al 'auto' op nummer 1 vóór 'mama', 'droogtijden van vogelpoep op de voorruit' en de vaststelling dat 95% van de Volvo-rijders een witte onderbroek dragen. Hoe zit dat bij galeristen?

Het werk van Hans Aarsman zou in de stal van galerieopweg zeker passen.