Asked a girl what she wanted to be She said baby, "Can't you see I wanna be famous, a star on the screen But you can do something in between"
Baby you can drive my car Yes I'm gonna be a star Baby you can drive my car And maybe I love you
I told a girl that my prospects were good And she said baby, "It's understood Working for peanuts is all very fine But I can show you a better time"
Baby you can drive my car Yes I'm gonna be a star Baby you can drive my car And maybe I love you Beep beep'm beep beep yeah
Baby you can drive my car Yes I'm gonna be a star Baby you can drive my car And maybe I love you
I told that girl I can start right away And she said, "Listen baby I got something to say I got no car and it's breaking my heart But I've found a driver and that's a start"
Baby you can drive my car Yes I'm gonna be a star Baby you can drive my car And maybe I love you Beep beep'm beep beep yeah Beep beep'm beep beep yeah Beep beep'm beep beep yeah Beep beep'm beep beep yeah
Baby you can drive my car (1965) van het Beatle-album Rubber Soul
"Ja, het hele leven is niet meer dan een speling van de Zotheid, want zelfs de kunsten en de wetenschappen vinden hun oorsprong in ijdele roemzucht die onder de vormen der zotheid een der zotste is!" Desiderius Erasmus, De Lof der Zotheid.
"Alles voor de Kunst" was het motto dat Wim van Krimpen, directeur van het Gemeentemuseum Den Haag, debuterend galerieopweg meegaf tijdens haar presentatie met een nooit eerder vertoonde 'hoedenplanktentoonstelling' PRELUDE op de kunstbeurs ArtRotterdam in februari 2007.
Tijdens de Amsterdamse Museumnacht stond galerieopweg in het rose licht als N8W8 voor de entree van het Stedelijk Museum Post CS-gebouw aan de Oosterdokskade.
In de entreehal van de tentoonstelling ANDY WARHOL - OTHER VOICES, OTHER ROOMS, die voor deze nacht was omgedoopt tot 'Andy's 15 minutes of fame Gallery', kregen bezoekers de gelegenheid hun meegebrachte kunstwerken 15 minuten tentoon te stellen.
Na een korte openingstoespraak door Amsterdams Nachtburgemeester (Chiel van Zelst) lieten de artiesten zich als echte celebs met een glas Pro Secco in de hand naast hun veelal aandoenlijk huisvlijt fotograferen.
Een enkeling wist een passender statement te plaatsen, zoals de man die zijn 15 minuten aan John de Mol zou hebben verkocht, of de vrouw met private pictures in een kleine installatie met dia-viewers.
Sommige kunstenaars zijn zó onzeker over hun beroepskeuze en het bijbehorend ongeregeld bestaan, dat ze alles uit de kast halen en, na intensieve training bij Kunstenaars&CO, hun moed bijeen rapen om die vervolgens op regelkasten te plakken.
'De kunstwereld draait in toenemende mate om het geld. Met een terugtredende overheid worden kunstproducenten geconfronteerd met de economische haalbaarheid van hun kunst. Beeldende kunstenaars moeten zich bewijzen in de markt voor hun kunst. [...] staan voor de taak hun eigen inkomen drastisch te verhogen en dat met een weerbarstige vraag.' Aldus econoom prof.dr. Arjo Klamer in zijn oratie 'The Value of Culture' waarmee hij op 18 mei zijn hoogleraarschap Economie van kunst en cultuur aan de Faculteit der Historische en Kunstwetenschappen van de Erasmus Universiteit Rotterdam aanvaardde. In zijn oratie gaat Klamer in op de spanning tussen de werelden van het geld en de kunst. Kunst kan niet om het geld heen, want kunst kost geld. Het is daarbij wenselijk om op gezette tijden de boekhouding in orde te hebben en te weten wat er in de kunsthuishouding omgaat.
Klamer geeft evenwel economische redenen aan waarom het te gelde maken van kunst problematisch is. Impliciet geeft hij daarmee een verklaring voor de inventieve arrangementen waarmee de kunsten in de loop der tijden zijn gefinancierd. Zijn analyse geeft redenen tot zorg over de huidige trend tot de economisering van de kunst, zonder daarmee echter een vrijbrief af te geven voor de handhaving van het huidige subsidiebeleid. 'Waardering van de kunst is een proces. Economisering daarvan zou een verarming betekenen. Maar het proces dat rond subsidie-aanvragen is geconcentreerd, laat ook te wensen over vanwege de geringe betrokkenheid van de eigentijdse 'consumenten' van de kunst.' Aldus Klamer.
In de Verkadefabriek in Den Bosch organiseerde LOKO7 (landelijk overleg kunst in opdracht) op initiatief van SKOR (Stichting Kunst en Openbare Ruimte) en de NBKS (Nieuwe Brabantse Kunst Stichting) een symposium met de titel De kunst van het opdracht geven. Wat maakt een kunstopdracht geslaagd? Is het puur het ontwerp van de kunstenaar? Of komt er meer bij kijken? SKOR, gefinancierd door het Ministerie van OC&W, heeft als opdracht ruimte te creëren voor nieuwe ontwikkelingen binnen de beeldende kunst in de (semi)-openbare ruimte. Tevens heeft SKOR de taak het opdrachtgeverschap in de beeldende kunsten te optimaliseren.
Onder leiding van dagvoorzitter Wim Trieller (directeur Heijmans Vastgoed) kwamen thema's als ambitie, visie, financiering, opdrachtformulering, besluitvorming, rolverdeling, draagvlak en communicatie ter sprake. Diverse lezingen en presentaties moesten inzicht geven welke ingrediënten er nodig zijn om het opdrachttraject van 'idee tot onthulling' succesvol te kunnen doorlopen met een inspirerend resultaat.
Adviseur Henri van Nes van Kunstgebouw en kunstenaar Jeanne van Heeswijk deden verslag van het interactieve project Echt Zien. De nieuwe provinciale weg N470 moet voor ontlasting van het door de aanleg van woonwijken en bedrijventerreinen sterk veranderende gebied tussen Delft, Zoetermeer en Rotterdam zorgen. Kunstenaar Jeanne van Heeswijk zoekt naar verhalen over de weg en beleving van het gebied. Haar roadmovie Een dag uit het leven van een provinciale weg zal de mentale route van de weggebruikers gaan tonen.
In de Verkadefabriek en de tegenoverliggende Willem II Fabriek werden workshops georganiseerd over spraakmakende kunstprojecten. Ter introductie gaf Jeroen Boomgaard (Lectoraat Kunst en Publieke Ruimte) in een vlammend betoog aan hoe valkuilen te vermijden in de praktijk van het opdrachtgeverschap. Intendant Nelly Voorhuis van de in 2000, op initiatief van de Projectorganisatie HSL-Zuid van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat samen met SKOR opgerichte, stichting Atelier HSL om tijdens de aanleg van de HSL-Zuid aandacht te besteden aan de culturele betekenis van de komst van deze nieuwe spoorlijn, maakte de duidelijk hoe ingewikkeld het is om geld te genereren voor kunst bij dergelijke grootschalige en complexe projecten.
Rond half zeven, mijn hoofd vol van het landschap, op de A2 naar huis, bereikte even voor de Martinus Nijhof-brug over de Waal bij (Zalt-)Bommel, de teller van galerieopweg de memorabele kilometerstand van 100.000.
De zichzelf snel op de kaart zettende galerieopweg is niet gevestigd, maar beweegt in de periferie. Hangt niet rond in 'Creatieve Steden', maar koerst tegen de stroom in. Neemt niet de platgetrapte paden, maar slaat nieuwe wegen in, doet zijstraten aan en slaat bruggen. galerieopweg is er niet om de kunst te volgen en te tonen, maar om kunst mogelijk te maken. 'Modern art makes me want to rock out'. De kunst wordt minder bedreigd door te veel, te weinig of verkeerde aandacht, dan door te weinig kunst. Vandaar de nadruk op productie van kunst. De definitie van kunstproductie die galerieopweg hanteert is eenvoudig en omvattend: het teweegbrengen van oorzaken. 'Alles voor de kunst'.
Het gaat om kunst gemaakt door een onafhankelijk kunstenaar die immuun is voor de artistieke cultuur, wiens creaties niets van doen hebben met de door kameleons en na-apers beheerste culturele kunst, maar geheel en al ontspringen aan de oorzaken. Een 'homme commun' die zich verre houdt van het vermaledijde gesubsidieerde kunstbedrijf. 'Popular culture no longer applies to me'. Kunst is toegepaste vrijheid; galerieopweg neemt en geeft deze waar mogelijk. Het traject tussen produktie en receptie wordt zo kort mogelijk gehouden. Zo gaat het minst verloren aan waardevolle onvoorspelbaarheid en risico's. Het kapitaal van galerieopweg is de inzet en het inzicht van de kunstenaar.
'Een bovenwereldse schedel, hemels bijna', jubelt kunsthistoricus Rudi Fuchs over 'For the Love of God' van de BritArt kunstenaar Damien Hirst (1965), in het begeleidende boek van overzichtstentoonstelling 'Beyond belief', te zien in de White Cube, de hipste galerie van Londen.
De met 8601 diamanten bezette schedel toont volgens Fuchs, 'de overwinning op het verval. [...] Vergeleken met de droefheid van een vanitas-tafereel, is de diamanten schedel de glorie zelf.' De schedel van een ongeveer 38-jarige 18de eeuwse Europese man kocht Hirst in een antiekwinkel in Noord-Londen.
Hirst zette de originele tanden weer terug in de op Azteekse wijze gepimpte schedel. 'Ik wil dat het echt is. Dat je het gevoel hebt dat er een dier in zit.' Eén tand ontbreekt, maar daardoor krijgt de schedel volgens Hirst juist iets 'menselijks'. 'For the Love of God' wordt aangeprezen als het duurste kunstwerk dat ooit is gemaakt: 50 miljoen pond, ongeveer 73 miljoen euro. En dat is meteen de enige kwaliteit die aan dit Bling-Bling-werk toegeschreven kan worden.
'I am aware of mental contradictions in everything, like: I am going to die and I want to live for ever. I can't escape the fact and I can't let go of the desire'. (Hirst, 2003).
'Wie eine Arznei nicht ihren Zweck erwirkt, wenn die Dosis zu stark gewesen; eben so ist es mit Kritikern, wenn sie das Mass der Gerechtigkeit überschreiten.' Arthur Schopenhauer (1788-1860) Uit: Parerga und Paralipomena (1851). Doen we niet 'Alles voor de kunst' (Wim van Krimpen, 2007)?
"Alles voor de Kunst" was het motto dat Wim van Krimpen, directeur van het Gemeentemuseum Den Haag, debuterend galerieopweg meegaf tijdens haar presentatie met een nooit eerder vertoonde 'hoedenplanktentoonstelling' PRELUDE op de kunstbeurs ArtRotterdam in februari 2007.
NPOX-festival. Première van Bert Kommerij's film FLICK RADIO, Hilversum 2007