Posts tonen met het label plan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label plan. Alle posts tonen

29 jun 2007

cultuurzorg

Heimelijk verscholen tussen Scheveningseweg en Van Dorp-, Helm-, en Doornstraat ligt het Doornduin dat vroeger eigendom was van panoramaschilder Mesdag, die zijn buitenatelier op de top van het duin had. Door plannen van Stichting Bronovo-Nebo om appartementen te bouwen op de plaats van het aan de Scheveningseweg gelegen zorghuis staat het gebied onder druk.


Landschapsschilder Elise Hogendoorn lanceerde het idee om op de Nebo-locatie een H.W. Mesdaghuis te bouwen voor oudere kunstenaars, musici en wetenschappers. Naar voorbeeld van het Larense Rosa Spier-huis komen in het verzorgingshuis oefenruimtes voor musici, ateliers voor de kunstenaars, een concertzaal voor uitvoeringen (en een galerie?), zodat zij zo lang mogelijk hun beroep kunnen blijven uitoefenen.
Kunstenaars, musici en wetenschappers, conservatrice De Haan van het Museum Mesdag, en ook mogelijke partner, de landelijke zorginstelling Meavita, hebben enthousiast op het plan gereageerd.

Het lijkt galerieopweg verstandig als Arno van Roosmalen van STROOM, Haags Centrum voor Beeldende Kunst, in een vroeg stadium insteekt op dit initiatief dat unieke mogelijkheden biedt tot integratie van beleid.

Om negatieve associaties met een psychisch gestoord kunstenaarschap te vermijden, zou de te veel naar Mesdagkliniek klinkende naam ingeruild moeten worden voor het positievere 'Villa Panorama', dat zowel de schilder eer aan doet, alsook de toekomstige bewoners een perspectief biedt.

De Nebo-locatie zou direct tot broedplaats gemaakt moeten worden waar meerdere nu nog actieven uit het ruim 900 kunstenaars tellende bestand de opdracht kunnen krijgen het gebied te ontginnen.

Te denken valt aan een inventarisatie van de nu nog niet ingevulde plek, met een eigen historische, ecologische en ruimtelijke kwaliteit door Lara Almarcegui. Martijn Engelbrecht zou gevraagd kunnen worden statistisch onderzoek te doen naar de wensen van de bewonerskandidaten. Jan Korbes kan een architectonische studie voor panoramische OpTrekjes verrichten. Denis Oudendijk zou eens kunnen overwegen mobiel meubilair met banden te ontwikkelen, en een culinair alternatief voor 'Water en Brood' te zoeken. En wellicht kan de pas afgestudeerde grafisch ontwerper Maaike de Jong op passende wijze de publiciteit vormgeven.

22 jun 2007

loco

In de Verkadefabriek in Den Bosch organiseerde LOKO7 (landelijk overleg kunst in opdracht) op initiatief van SKOR (Stichting Kunst en Openbare Ruimte) en de NBKS (Nieuwe Brabantse Kunst Stichting) een symposium met de titel De kunst van het opdracht geven. Wat maakt een kunstopdracht geslaagd? Is het puur het ontwerp van de kunstenaar? Of komt er meer bij kijken?
SKOR, gefinancierd door het Ministerie van OC&W, heeft als opdracht ruimte te creëren voor nieuwe ontwikkelingen binnen de beeldende kunst in de (semi)-openbare ruimte. Tevens heeft SKOR de taak het opdrachtgeverschap in de beeldende kunsten te optimaliseren.


Onder leiding van dagvoorzitter Wim Trieller (directeur Heijmans Vastgoed) kwamen thema's als ambitie, visie, financiering, opdrachtformulering, besluitvorming, rolverdeling, draagvlak en communicatie ter sprake.
Diverse lezingen en presentaties moesten inzicht geven welke ingrediënten er nodig zijn om het opdrachttraject van 'idee tot onthulling' succesvol te kunnen doorlopen met een inspirerend resultaat.

Adviseur Henri van Nes van Kunstgebouw en kunstenaar Jeanne van Heeswijk deden verslag van het interactieve project Echt Zien. De nieuwe provinciale weg N470 moet voor ontlasting van het door de aanleg van woonwijken en bedrijventerreinen sterk veranderende gebied tussen Delft, Zoetermeer en Rotterdam zorgen. Kunstenaar Jeanne van Heeswijk zoekt naar verhalen over de weg en beleving van het gebied. Haar roadmovie Een dag uit het leven van een provinciale weg zal de mentale route van de weggebruikers gaan tonen.


In de Verkadefabriek en de tegenoverliggende Willem II Fabriek werden workshops georganiseerd over spraakmakende kunstprojecten. Ter introductie gaf Jeroen Boomgaard (Lectoraat Kunst en Publieke Ruimte) in een vlammend betoog aan hoe valkuilen te vermijden in de praktijk van het opdrachtgeverschap.
Intendant Nelly Voorhuis van de in 2000, op initiatief van de Projectorganisatie HSL-Zuid van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat samen met SKOR opgerichte, stichting Atelier HSL om tijdens de aanleg van de HSL-Zuid aandacht te besteden aan de culturele betekenis van de komst van deze nieuwe spoorlijn, maakte de duidelijk hoe ingewikkeld het is om geld te genereren voor kunst bij dergelijke grootschalige en complexe projecten.


Rond half zeven, mijn hoofd vol van het landschap, op de A2 naar huis, bereikte even voor de Martinus Nijhof-brug over de Waal bij (Zalt-)Bommel, de teller van galerieopweg de memorabele kilometerstand van 100.000.

25 apr 2007

limiet

Afgelopen weekeinde reed galerieopweg door de groene vlakten van Friesland. Het leek of de wegbeheerders een poging hadden gedaan het voor goede automobiliteit noodzakelijke asfalt in overeenstemming te brengen met de rustgevende omgeving door het wegdek partieel groen te kleuren.


Het blijkt echter te gaan om een nieuw type markering dat aangeeft dat het benzineverbruik hier opgevoerd mag worden door hogere snelheden te rijden dan de normaal voor provinciale wegen geldende limiet van tachtig kilometer per uur.
Het zou een optie kunnen zijn de wegen te voorzien van een trendy barok bladmotief, dat door het huiselijke karakter wellicht tot een iets milder rijgedrag oproept?

19 mrt 2007

lekkerder

Parkeren wordt door veel automobilisten als een groot probleem gezien. En dan doel ik niet op het onhandige gemanoeuvreer met de steeds dikker wordende boliden waarmee dat vaak gepaard gaat. Het gaat om het plaatsje voor de deur waar het troetelkind, als het dan niet mee naar bed kan, toch in oogcontact met de eigenaar wil blijven. Het huishouden bezit minstens twee vehikels en als de kinderen groter zijn komen daar nog zo wat bij, mobiliteit schijnt een private aangelegenheid te zijn. Maar schijn bedriegt want allen eisen ze hun stukje openbare ruimte op. Dat de straat die een eeuw geleden op de tekentafel nog ruim bemeten was, en nu, hoewel er minder (en kleinere) huishoudens wonen, te klein zou zijn voor een potje voetbal of touwtje springen is een chotspe.


Het is toch wonderlijk dat men voor het beoefenen van een particuliere hobby de gemeenschappelijke ruimte opeist, en voor die claim géén vergoeding in de vorm van parkeergeld zou willen betalen. Men zou raar staan te kijken wanneer de buurman de tot nut van het algemeen aangelegde rijbaan als groentetuin ging inrichten, wanneer het zebrapad tot oefenplek voor een aanstormend Fabuleus muzikaal Viertal diende, een rotonde transformeerde tot wielerbaan, of kleinvee gehouden werd op het kruispunt.
Maar de aanbeden Heilige Koe wordt alle ruimte gegund. Zelfs als ze kreupel is, lek of nog lekker, en al geen maanden van haar plaats komt.

18 mrt 2007

rsvp

'Goede wijn behoeft een krans' was de titel van een tentoonstelling over reclame-uitingen van verzekeraars in Nederland, samengesteld door Dr. Jacques van Gerwen van het IISG/NEHA en vormgegeven door Marcel Prins, bij de ingebruikneming van de nieuwe huisvesting van het Verbond van Verzekeraars in 1996.


galerieopweg wil graag weten of zij de goede weg is ingeslagen, en over de route discussiëren.
Door deze nodigt galerieopweg u uit..... Reageer S'il Vous Plait. Spui desnoods uw Gall & Gall. U mag een flesje meenemen. En gebruik de knoppen!

14 mrt 2007

fotofinish

Tot vandaag was op het Haagse Lange Voorhout de fototentoonstelling Paard in de Stad te zien. Weliswaar affreus gepresenteerd werden 20 prachtige grootformaat foto's getoond van bekende fotografen als Jacques Henri Lartigue, Henri Cartier-Bresson, Helmut Newton, Charlotte Dumas, Tomas Dworzak en Alexandr Rodchenko.
In de tentoonstelling staat de in één eeuw tijds veranderende rol (van nut en statig tot knus en status) van het paard centraal.


Eerder was deze tentoonstelling te zien op de Boulevard Marcel Proust, in het Normandische Cabourg, een historische paardenstad bij uitstek.
Ook Den Haag kent een rijke hippische geschiedenis. Behalve de Koninklijke Stallen en Neêrlands oudste burgermanege, de 's Gravenhaagsche Stadsrijschool uit 1806, beiden om de hoek van het Voorhout, is hier het fenomeen 'paard in de tuin', of 'Er staat een paard in de gang' zoals André van Duin in 1981 zong, nog tamelijk gewoon. Door de gang van de Haagse stadswoning wordt het paard naar straat geleid. Het paard van voorheen de schillenboer werd door Axel en Helena van der Kraan als Ode aan het Werkpaard in de Schilderswijk op een voetstuk geplaatst (1989).


Maar waar is onze meest luchtige paardensculptuur Horse Power van de Israëlische Zadok Ben-David gebleven?
Op het lommerrijke Koningsplein staat noch slechts een afschuwelijk lelijk leeg voetstuk. Is hier sprake van een 'Sokkelplan'?

24 feb 2007

cirkel


Vorige week dinsdag struikelde het Haagse College van Burgemeester en Wethouders over de invoering van het VCP omdat de VVD-fractie bekend maakte het plan opnieuw te willen laten onderzoeken door een ‘comité van wijzen’, en dreigde op te stappen uit de coalitie. Burgemeester Wim Deetman (CDA) en informateur (voormalig wethouder) Anke van Kampen (PvdA), slaagden erin de boel bij elkaar te houden.
'Het VCP is de afkorting voor het Verkeerscirculatieplan Centrumgebied. In dit plan staat hoe je ervoor kunt zorgen dat het doorgaand verkeer in het Centrumgebied anders gaat rijden. Daardoor komt er alleen bestemmingsverkeer in de binnenstad. De binnenstad wordt dan beter bereikbaar voor automobilisten die daar moeten zijn.' Het ambitieuze plan moet, volgens de oorspronkelijke planning, begin 2009 'integraal uitgevoerd' worden, maar 'wijzigingen zijn mogelijk'. De belangrijkste kritiek op het verkeersplan is dat de luchtkwaliteit er niet door zou verbeteren en dat het negatief zou uitpakken voor middenstanders.


Veel jaren eerder stierf het Haagse fietscirculatieplan al een stilgezwegen dood. Ondertussen zijn de sculpturen op de beeldenroute van Peter Struyckens sokkelplan verwikkeld in een heftige concurrentiestrijd met de stedenbouwkundige schaal en de visuele overdaad die een stadscentrum van mentale middenstanders nu eenmaal biedt.