subsidieland

Naar aanleiding van een publiek debat tijdens 8-Uur-Overwerken bij de Nieuwe Garde, waarin de afhankelijke attitude van aanwezige jonge creatieven jegens overheden, subsidieverstekkers en stadsontwikkelaars breed werd geëtaleerd, plaatste ik op 31 maart in deze web-log al de noodkreet Stop domesticatie van de creatief!

Lex ter Braak (Fonds BKVB) en Gitta Luiten (Mondriaan Stichting) zijn het nu met mij eens dat het stelsel van subsidieverstrekking contraproductief is en zijn doelstellingen niet bereikt.
'Het kunstsubsidiesysteem in Nederland leidt tot middelmatige kunst, heeft een funest effect op de markt voor hedendaagse kunst en vergroot de kloof tussen de vakwereld en het grote publiek.' Aldus de directeuren van de twee grootste kunstfondsen, het Fonds voor Beeldende Kunst, Vormgeving en Bouwkunst en de Mondriaan Stichting, in het boek Second Opinion – over beeldende kunstsubsidie in Nederland, dat 14 mei verscheen.
Door ‘belangenverstrengeling en vriendjes- of vijandenpolitiek’ wordt veelal bepaald wie subsidie krijgt meent Ter Braak.
Beoordelingen zijn te vaak gebaseerd op consensus tussen de commissieleden aldus Luiten: ‘Het systeem bevordert het compromis, in plaats van excellentie.’
Volgens Ter Braak is de kunstwereld te veel gericht op de overheid, omdat daar het geld vandaan komt.

stoppen

Een straatvechter is galerieopweg, een doordouwer, geen haar op het hoofd van de Galerist die denkt aan stoppen. We zullen doorgaan tot een lucky strike.


Jarenlang was het fraaie door auto-ontwerper Raymond Loewy ontworpen pakje een vaste metgezel. Maar with a little help from my friends gaan we proberen te ontdekken of de zon feller schijnt als de rook om je hoofd is verdwenen, maar vrezen de wraak van beroepscynicus Rigoletto.

zuinig

Met een bijna verdubbeld belastingvoordeel van 3.000 euro wil staatssecretaris De Jager van Financiën (CDA) de AutoRai-bezoeker (29 maart tot en met 9 april) overhalen tot de aanschaf van een energiezuinige auto; leuker kunnen ze het niet maken. Het is te prijzen dat autoproducenten gestimuleerd worden schonere zaken te leveren, zo vindt ook Milieudefensie.

Toch heeft branchevereniging Bovag een goed punt als zij stelt dat 'De consument [...] door het belastingvoordeel in de verleiding [komt] een grotere auto aan te schaffen die in absolute zin een stuk vervuilender is dan een kleine zuinige auto.'

Géén (nieuwe) auto aanschaffen levert meer milieu-winst op omdat er dan minder overbodigs geproduceerd wordt en de afvalberg minder groeit.

Bovendien gaan belastingvoordelen altijd naar de welgestelde bovenlaag die zich de modieuze luxe toch al kon en wilde veroorloven.

Als dan de NS je ook nog eens opzadelt met spitsheffingen ter compensatie van de aangekondigde kilometerheffing is er nog een vorstelijk alternatief.

succes

Een straatvechter is galerieopweg, een doordouwer, de meest commercieel ingestelde tentoonstellingsmaker van Nederland. Want jongens, het leukste op de wereld is succes.
Nooit mag de indruk ontstaan dat galerieopweg ‘stil staat’. Er moet altijd beweging, verplaatsing zijn, beelden die worden verplaatst, doeken die worden verhangen, vitrines die worden ingericht. Zodat de wereld weet: achter de ruiten van de aanhanger is altijd wat gaande.
De bezoekersaantallen zijn gestegen, de begrotingen zijn altijd stuitend, en galerieopweg bouwt geen reserves op. galerieopweg is de mobielste galerie van Nederland geworden, maar sponsors zeggen geen grote bedragen toe. galerieopweg heeft ook al niet een grote schenking van de Bankgiroloterij gekregen. Dus Evenwicht? wat is nou evenwicht? Hier heerst mijn evenwicht, maar ik heb een ongelóóflijke hekel aan kritiek!.
Hoe bewaakt galerieopweg dan haar onafhankelijkheid? Wat is het voordeel van ’n bv-constructie? Als het mobiliteitsfonds niet met geld over de brug komt, zal galerieopweg dan toch tentoonstellen?
Ik weet niet of ik dit nou zo’n leuk stukje vind. Ik denk: ach, 'Ja, dat klopt. Kijk, als je niets doet gebeurt er ook niets. Kein Geschäft ohne Risiko.'.
Ik ben een enthousiaste galerist. Ik ga voor mijn winkel – en dan zo’n zeurstukje. Ik denk dan: hoepel op! Dan heb ik de neiging om de volgende dag een grote advertentie in de krant te zetten met de tekst: ALLES VOOR DE KUNST. (met dank aan Wim van Krimpen)

congestiebelasting

Verkeerziek Londen heeft, naar mij vandaag bekend werd, kennelijk mijn opmerkingen van 14 februari ter harte genomen en de kwakzalverij nu definitief afgezworen.
Om een dreigend infarct af te wenden werd ter medicatie op 17 februari de zogenaamde congestiebelasting nu ook in het centrum ingevoerd.
Dat is misschien even slikken, maar daarmee is wel enige ontlasting ontstaan en de ongezonde druk op het Londense wegennet toch maar mooi met 15% afgenomen.

Gerco de Ruijter

Op uitnodiging van het Belasting & Douane Museum in Rotterdam was galerieopweg vanmiddag aanwezig bij de opening van de tentoonstelling Grenzen. De Rotterdamse beeldend kunstenaar en fotograaf Gerco de Ruijter (1961) verkende en fotografeerde in opdracht van het museum de grenzen van Nederland. De Ruijter gebruikt voor zijn camera het bijzondere vervoermiddel de vlieger. Vanuit vogelvluchtperspectief legt hij beelden van het Hollandse landschap met haarscherpe details vast. Tegelijkertijd ogen zijn foto's door afwezigheid van de horizon wonderlijk abstract, zoals deze foto van de Maasvlakte (klein formaat, 15 x 15 cm) uit 1996, die ik in 2006 op de Amsterdamse KunstRai, via MKgalerie.nl (belast met 6% BTW) aanschafte.


De tentoonstelling gaat vergezeld van een mooie publicatie met foto's van Gerco de Ruijter en, onder andere van NRC bekende, wandelverhalen van Joyce Roodnat; Grenswandelingen van Termunten tot Cadzand.
De gisteren in deze weblog getoonde billboards die galerieopweg heeft laten maken, werden door de filosofisch ingestelde bibliotheek- en documentatiemedewerker, John Reijnhoudt, spontaan opgenomen in de collectie van het Belasting & Douane Museum.


Op de rug gezien Joyce Roodnat (links van haar 'man') en Gerco de Ruijter, in het midden collega-galerist van MKgalerie.nl