roemzucht

"Ja, het hele leven is niet meer dan een speling van de Zotheid, want zelfs de kunsten en de wetenschappen vinden hun oorsprong in ijdele roemzucht die onder de vormen der zotheid een der zotste is!"
Desiderius Erasmus, De Lof der Zotheid.


"Alles voor de Kunst" was het motto dat Wim van Krimpen, directeur van het Gemeentemuseum Den Haag, debuterend galerieopweg meegaf tijdens haar presentatie met een nooit eerder vertoonde 'hoedenplanktentoonstelling' PRELUDE op de kunstbeurs ArtRotterdam in februari 2007.

gevestigd

De zichzelf snel op de kaart zettende galerieopweg is niet gevestigd, maar beweegt in de periferie. Hangt niet rond in 'Creatieve Steden', maar koerst tegen de stroom in. Neemt niet de platgetrapte paden, maar slaat nieuwe wegen in, doet zijstraten aan en slaat bruggen.
galerieopweg is er niet om de kunst te volgen en te tonen, maar om kunst mogelijk te maken. 'Modern art makes me want to rock out'.
De kunst wordt minder bedreigd door te veel, te weinig of verkeerde aandacht, dan door te weinig kunst. Vandaar de nadruk op productie van kunst. De definitie van kunstproductie die galerieopweg hanteert is eenvoudig en omvattend: het teweegbrengen van oorzaken. 'Alles voor de kunst'.


Het gaat om kunst gemaakt door een onafhankelijk kunstenaar die immuun is voor de artistieke cultuur, wiens creaties niets van doen hebben met de door kameleons en na-apers beheerste culturele kunst, maar geheel en al ontspringen aan de oorzaken. Een 'homme commun' die zich verre houdt van het vermaledijde gesubsidieerde kunstbedrijf. 'Popular culture no longer applies to me'.
Kunst is toegepaste vrijheid; galerieopweg neemt en geeft deze waar mogelijk. Het traject tussen produktie en receptie wordt zo kort mogelijk gehouden. Zo gaat het minst verloren aan waardevolle onvoorspelbaarheid en risico's.
Het kapitaal van galerieopweg is de inzet en het inzicht van de kunstenaar.

BritArt

'Een bovenwereldse schedel, hemels bijna', jubelt kunsthistoricus Rudi Fuchs over 'For the Love of God' van de BritArt kunstenaar Damien Hirst (1965), in het begeleidende boek van overzichtstentoonstelling 'Beyond belief', te zien in de White Cube, de hipste galerie van Londen.


De met 8601 diamanten bezette schedel toont volgens Fuchs, 'de overwinning op het verval. [...] Vergeleken met de droefheid van een vanitas-tafereel, is de diamanten schedel de glorie zelf.'
De schedel van een ongeveer 38-jarige 18de eeuwse Europese man kocht Hirst in een antiekwinkel in Noord-Londen.


Hirst zette de originele tanden weer terug in de op Azteekse wijze gepimpte schedel. 'Ik wil dat het echt is. Dat je het gevoel hebt dat er een dier in zit.' Eén tand ontbreekt, maar daardoor krijgt de schedel volgens Hirst juist iets 'menselijks'.
'For the Love of God' wordt aangeprezen als het duurste kunstwerk dat ooit is gemaakt: 50 miljoen pond, ongeveer 73 miljoen euro. En dat is meteen de enige kwaliteit die aan dit Bling-Bling-werk toegeschreven kan worden.


'I am aware of mental contradictions in everything, like: I am going to die and I want to live for ever. I can't escape the fact and I can't let go of the desire'. (Hirst, 2003).


'Wie eine Arznei nicht ihren Zweck erwirkt, wenn die Dosis zu stark gewesen; eben so ist es mit Kritikern, wenn sie das Mass der Gerechtigkeit überschreiten.' Arthur Schopenhauer (1788-1860) Uit: Parerga und Paralipomena (1851).
Doen we niet 'Alles voor de kunst' (Wim van Krimpen, 2007)?

voorheen kunstrai

Tot en met zondag 13 mei vindt in de Rai in Amsterdam de Art Amsterdam 2007 plaats. Drieëntwintig jaar geleden was Wim van Krimpen als toonaangevend galeriehouder in de hoofdstad initiatiefnemer van wat tot vorig jaar nog KunstRai heette. Nu presenteren er zich 125 galerieën waarvan 31 uit België, Denemarken, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Korea, Polen, Verenigde Staten en Zwitserland.


Galerie Onrust toont wat ik nu maar 'verontrustende bodyparts' noem van de Zuid-Afrikaanse Ina van Zyl (1971), zoals deze kwetsbare Achilles' Heel (2006. 70 x 40 cm. Olieverf op doek).


Bij Refex hangt van surrealistisch regiseur/fotograaf David LaChapelle, die zijn carrière bij Andy Warhol begon, een voor iedere tentoonstellingsmaker angstig natte droom.

Lente

De reactie van Mirjam Bikker, Utrechts fractievoorzitter van de ChristenUnie, op een poster van een lingerieketen, die vanaf vrijdag aan een winkelpand aan de Oude Gracht komt te hangen, lijkt in strijd met in de roze regeringsverkaring geformuleerde (dus ook door ChristenUnie onderschreven) doelstelingen van economische groei.


Het zijn de principes van markt waar 'sex sells', die ook galerieopweg, aangemoedigt door Wim van Krimpen ("Alles voor de kunst") eerder al schaamteloos hanteerde door billboards te laten ontwerpen met wat men 'functioneel naakt' noemt. De vorm volgt nog steeds de functie, en de primaire functie is verkoop.


galerieopweg ziet deze vergulde exposure niet gewoon als een mooie dame die geniet van een zonnige dag, veeleer als uiting van een voor-christelijke verering van de vrouw als begin van alle leven en als muze van de kunsten, en daarmee een meer dan volwaardige plaats hebbend in de samenleving; nee zelfs daar paradijselijk boven staand. Leve de Lente!


Zie ook Vrouwengeheimen in Saoedi-Arabie.

6tigers

Zondag naar de tentoonstelling SIXTIES! in het Gemeentemuseum Den Haag. De toon werd buiten al gezet toen twee zestigers hun originele Puch-bromfietsen voor de deur parkeerden. Binnen schat ik de bezoekers evenzo van de generatie die het allemaal echt heeft meegemaakt.

Zelf ben ik iets te jong om het míjn tijd te noemen, en toen ik in 1968 tien jaar oud was verhuisde ons gezin met de Fiat 500 Giardiniera naar het rustige Brabant, waar het gewoel nog slechts via Radio Veronica tot ons kwam. Toch zijn er veel momenten van herkenning. Ik zag de jurken van mijn moeder, en het jersey colbert-jasjes met ronde hals van Pierre Cardin dat ik in 1966 kreeg en die ook de Beatles droegen.


Overal klonken, in rechtentechnisch opgeknipte soundbites, de overbekende songs. In veel kleine filmzaaltjes werden polygoon- en journaalfragmenten getoond. En natuurlijk de kunstwerken, Armando, Daan van Golden, Donald Judd, Schoonhoven, Warhol en veel meer, veelal uit de collectie van het museum zelf fraai tentoongesteld.

Drie oranje Panton-stoelen (1967), uit één stuk gegoten van Luran-S van Bayer AG, kocht ik in 1977 tweedehands voor 50 gulden. Doordat de weekmaker onder invloed van uv-licht uit het plastic verdwijnt wordt het bros en ontstaan er scheurtjes. De stoelen braken in de loop der jaren langzaam af. Tegenwoordig worden ze (iets logger) van polypropyleen gemaakt.
Die aftakeling is een groot probleem dat restauratoren en conservatoren van kunstwerken uit 'moderne' materialen kopzorgen baart. Het lichtniveau in de zalen vond ik, na alle verontrustende berichten hierover in de pers, verrassend gedempt.

ambitie

'I'm going to make a name for myself. 
If I fail, you will never hear of me again.' Eadweard Muybridge (1830-1904), ca. 1852.

succes

Een straatvechter is galerieopweg, een doordouwer, de meest commercieel ingestelde tentoonstellingsmaker van Nederland. Want jongens, het leukste op de wereld is succes.
Nooit mag de indruk ontstaan dat galerieopweg ‘stil staat’. Er moet altijd beweging, verplaatsing zijn, beelden die worden verplaatst, doeken die worden verhangen, vitrines die worden ingericht. Zodat de wereld weet: achter de ruiten van de aanhanger is altijd wat gaande.
De bezoekersaantallen zijn gestegen, de begrotingen zijn altijd stuitend, en galerieopweg bouwt geen reserves op. galerieopweg is de mobielste galerie van Nederland geworden, maar sponsors zeggen geen grote bedragen toe. galerieopweg heeft ook al niet een grote schenking van de Bankgiroloterij gekregen. Dus Evenwicht? wat is nou evenwicht? Hier heerst mijn evenwicht, maar ik heb een ongelóóflijke hekel aan kritiek!.
Hoe bewaakt galerieopweg dan haar onafhankelijkheid? Wat is het voordeel van ’n bv-constructie? Als het mobiliteitsfonds niet met geld over de brug komt, zal galerieopweg dan toch tentoonstellen?
Ik weet niet of ik dit nou zo’n leuk stukje vind. Ik denk: ach, 'Ja, dat klopt. Kijk, als je niets doet gebeurt er ook niets. Kein Geschäft ohne Risiko.'.
Ik ben een enthousiaste galerist. Ik ga voor mijn winkel – en dan zo’n zeurstukje. Ik denk dan: hoepel op! Dan heb ik de neiging om de volgende dag een grote advertentie in de krant te zetten met de tekst: ALLES VOOR DE KUNST. (met dank aan Wim van Krimpen)

sex sells

Nu de pornografische pantomime, in ieder geval volgens de Wet op de omzetbelasting en de Zesde BTW-richtlijn, tot kunst is verheven en daarmee op gelijke voet is komen te staan met de mobiele peepshow van galerieopweg, heeft de nieuwbakken galerist, gesterkt door de hem onlangs toegevoegde aanmoediging van Wim van Krimpen (directeur Gemeentemuseum Den Haag) "Alles voor de kunst", billboards laten ontwerpen met wat men noemt 'functioneel naakt'. Daarmee de grenzen verkennend tussen 6% BTW en 100% kunst. I have something to declare.

art rotterdam 2

galerieopweg presenteerde zich met groot succes op Art Rotterdam, de beurs op het gebied van actuele, hedendaagse kunst die, van 8 t/m 12 februari, voor de achtste keer plaats vindt in de Cruise Terminal, op de Kop van Zuid in Rotterdam.


galerieopweg stelde zich uit eigen beweging op in de periferie van de circa 73 om hun mentaliteit, kwaliteit en drang naar vernieuwing geselecteerde galeries uit tien verschillende landen. Inmiddels heeft galerieopweg een mobiele positie verworven tussen andere toonaangevende, internationale galeries.
Gestationeerd op het voor bezoekers van Art Rotterdam gereserveerde parkeerterrein, midden in het spanningsveld tussen kunst in de periferie en die in institutionele instellingen, heeft galerieopweg weer een groot publiek bereikt. Met belangstelling bekeken de bezoekers deze nieuwe manier van expressie en exposeren en het commentaar op de stedelijke en landelijke omgeving.


Onder de bezoekers natuurlijk ook veel mij bekenden uit de kunstwereld; zoals Paul Combrink, 'dagboekschilder' en voorzitter van de Haagse Kunstkring, kunsthandelaar Ivo Bouwman, sinds 1988 in het bezit van een grote sculptuur van Marcel Prins, Berlin Chevy. Voormalig beursorganisator Wim van Krimpen, nu directeur van het Gemeentemuseum Den Haag (ruim twintig jaar geleden was hij als toonaangevend galeriehouder in Amsterdam initiatiefnemer van de KunstRai), attendeerde de nieuwbakken galerist op de illegaliteit van de onaangekondigde aanwezigheid van galerieopweg op Art Rotterdam. galerieopweg zou misbruik maken van de inspanningen van officiële deelnemers. Desondanks wenste de kunstliefhebber in hart en nieren galerieopweg alle succes, en beloofde www.galerieopweg.nl en deze weblog te zullen volgen. Want in het spanningsveld tussen kunst in de periferie en die in institutionele instellingen is "alles voor de kunst" (sic) geoorloofd. Absens carens.


Rond vier uur, toen de regen neerdaalde op het dak van galerieopweg, op het zelfde parkeerterrein van de beurs, klonk uit de speakers van een metershoog rijdend billboard luid de stem van Lucebert; [.....] het oogopenend papier het menselijk herfsttijloos / de kever helios en het kirrende graan op de vloer / ook het erenische fruit ook de droom van de wil / ook de droom van de moed en chaos en gril / kinderglimlach en blik bikkel en bal [.....] (De Discipel, 1953). Evenzo illegaal ingezet door het Stedelijk Museum Schiedam, ter promotie van hun prachtige Lucebert-tentoonstelling.
Het valt al met al een zeer bewogen beursgang te noemen.