Tokyo I'm On My Way

Hoewel ambitieus, heeft galerieopweg vooralsnog geen concrete plannen richting Japan af te reizen. Toch mag de galerist op weg graag meezingen met het uit de galeriespeakers klinkende "Tokyo I'm on my way" van de herlevende Haagse band Gruppo Sportivo. "In Tokyo, they don't have stereo, they're playing all the top-hits in Ki-mono".

Op de digitale snelweg (op zoek naar aanvulling van de collectie roadsongs) werd ik aangenaam verrast door de Japanse meidengroep Puffy AmiYumi (Ami Onuki en Yumi Yoshimura) die een cover (remake) van het nummer uit 1978 brengen. Het wordt zó wel heel aanlokkelijk, "And in my brand-new auto it's not so far away".....



Marcel Prins
Geisha
bouwsteen, cement, bamboe, aluminium, beukenhout
43,5 x 30 x 27

Gerco de Ruijter

Op uitnodiging van het Belasting & Douane Museum in Rotterdam was galerieopweg vanmiddag aanwezig bij de opening van de tentoonstelling Grenzen. De Rotterdamse beeldend kunstenaar en fotograaf Gerco de Ruijter (1961) verkende en fotografeerde in opdracht van het museum de grenzen van Nederland. De Ruijter gebruikt voor zijn camera het bijzondere vervoermiddel de vlieger. Vanuit vogelvluchtperspectief legt hij beelden van het Hollandse landschap met haarscherpe details vast. Tegelijkertijd ogen zijn foto's door afwezigheid van de horizon wonderlijk abstract, zoals deze foto van de Maasvlakte (klein formaat, 15 x 15 cm) uit 1996, die ik in 2006 op de Amsterdamse KunstRai, via MKgalerie.nl (belast met 6% BTW) aanschafte.


De tentoonstelling gaat vergezeld van een mooie publicatie met foto's van Gerco de Ruijter en, onder andere van NRC bekende, wandelverhalen van Joyce Roodnat; Grenswandelingen van Termunten tot Cadzand.
De gisteren in deze weblog getoonde billboards die galerieopweg heeft laten maken, werden door de filosofisch ingestelde bibliotheek- en documentatiemedewerker, John Reijnhoudt, spontaan opgenomen in de collectie van het Belasting & Douane Museum.


Op de rug gezien Joyce Roodnat (links van haar 'man') en Gerco de Ruijter, in het midden collega-galerist van MKgalerie.nl

sex sells

Nu de pornografische pantomime, in ieder geval volgens de Wet op de omzetbelasting en de Zesde BTW-richtlijn, tot kunst is verheven en daarmee op gelijke voet is komen te staan met de mobiele peepshow van galerieopweg, heeft de nieuwbakken galerist, gesterkt door de hem onlangs toegevoegde aanmoediging van Wim van Krimpen (directeur Gemeentemuseum Den Haag) "Alles voor de kunst", billboards laten ontwerpen met wat men noemt 'functioneel naakt'. Daarmee de grenzen verkennend tussen 6% BTW en 100% kunst. I have something to declare.

movin' movin' movin'

Om naast al dat toeren met galerieopweg aan noodzakelijke lichaamsbeweging te komen (constipatiepreventie) neemt de galerist wekelijks rijlessen aan de 's Gravenhaagsche Stadsrijschool; een naam die doet vermoeden dat hier chauffeursopleidingen gevolgd kunnen worden.

De 20 PK's, waarvan Finesse mijn favoriet, die de ruim tweehonderdjarige (en daarmee oudste) burgermanege van Nederland tot onze beschikking stelt, zijn echter van vlees en bloed.

Hier treft men geen Clint Eastwood-types movin' movin’ movin' en move 'em up!, head 'em out! en ride 'em in! zingend, uit de titelsong van de in de jaren vijftig en zestig populaire Amerikaanse tv-serie Rawhide. (Zanger Frankie Laine overleed 7 februari op 93-jarige leeftijd.) Aan de Kazernestraat onderricht men de dressuur- en springsport; in het verleden zelfs tot Olympisch gouden hoogten.


Mijn rijvaardigheid is oneindig ver verwijderd van het niveau Anky, en de Piaffe ken ik alleen als de hierboven afgebeelde sculptuur van Marcel Prins. (Piaffe, hout, acryl, lak. 26 x 10 x 10 cm. Particuliere collectie)
Het tot in de finesses bereiken van de ideale 'aanleuning' en totale 'nageeflijkheid', dat het paard zich zonder weerstand bereidwillig overgeeft aan de ruiter, zijn het hoogste streven in de rijkunst. 'Zagen' om je paard in de krul te rijden is vloeken in de paardenkathedraal.


Marcel Prins weet met Niet zagen zijn materiaal uitstekend naar de hand te zetten. (2006. hout, acryl, lak. 45,5 x 17,5 x 10 cm. Bij galerieopweg in stock).

constipatie

Constipatie en congestie (Festina lente) zijn vergelijkbare klachten waar automobilisten gelijktijdig en in gelijke mate aan lijden.
Het ontstaan van deze ongemakken kent de frappante overeenkomst immobiliteit.
Geen enkele weldenkend arts of specialist interne geneeskunde zou durven beweren dat constipatie te genezen is door het aanbrengen van enige extra meters dikke danwel dunne darm of het aanleggen van één of meerdere paralleldarmen.
De file-dokter echter kent geen andere medicatie dan asfalteren en by-passes, in de waan hiermee een verkeersinfarct te te bezweren.
Zelfs patiëntenvereniging ANWB lijkt met deze laat negentiende-eeuwse kwakzalverspraktijk genoegen te nemen.
Daar wordt je toch echt strontziek van.




(Trafic-jam at Ludgate Hill, Londen. Gravure door Gustave Doré, 1872)

landrover

Sinds ik als galerist van galerieopweg veel vaker dan voorheen geasfalteerd Nederland berijd, ontdek ik steeds meer merken en typen auto's.
Ik ontwaarde Volkswagens en de koninklijke Maxima. Ik ontdekte bijna vierkante knuffelpanda's.


Ik hoorde muzikaliteit voorstaande Preludes en Sonata's voorbij scheuren. Maar ook strijdlustiger typen vervoermidel, getooid met namen als Jaguar, Tigra en Spitfire.
Het meest oorlogszuchtig klinkend is wel de LandRover, die zelfs het nog niet gekaapte groen wil platrijden.


Zijn eigenlijk niet alle auto's landrovers?
Is het niet hoog tijd het gangbare woord voor vervoermiddel 'auto' maar eens uit de Dikke Van Dale te schrappen en te vervangen door 'landrover'?

art rotterdam 3

Wat zag de galerist van galerieopweg bij de gevestigde collega's op Art Rotterdam?

Bij Canvas International Art stonden zogenaamde mutanten door de Koreaanse kunstenaar Ji Yong-Ho; Levensgrote Jaguar- en Dodge-logo's opgebouwd uit gebruikte autobanden.




De Praktijk uit Amsterdam bracht onder meer Untitled to go #1 & #2 van de jonge Daniel Hofstede (1980), die naar eigen zeggen " [...]op geen enkele wijze bij [draagt] aan de kunstgeschiedenis. Tijdens de vorming van een kunstenaar, is deze onderhevig aan een reeds vergevorderde kunstgeschiedenis. Het is de vraag of men na het volgen van een academische opleiding nog kan spreken van authenticiteit bij de gediplomeerde cultureel ondernemer. Zeker als deze cultureel ondernemer er voor kiest schilder te zijn. Het is dan ook niet het doel bijzonder authentieke beelden te creëren, maar eerder de verhouding met de kunstgeschiedenis te accepteren en op (niet geheel) eigen wijze zijn cultureel ondernemerschap uit te dragen." Toe maar.


Bij Galerie van den Berge uit Goes hingen voor galerieopweg bemoedigende woorden van de belg Peter Morrens; Ik zal eens goed komen lachen met uw expositie, en het mooie denk-beeld De lange nacht van Frank Halmans.


In de stand van het Rotterdamse berendsen galerie dagdroomde ik weg bij Wild Capital van observatorium, "[...] a not-for-profit, artist run foundation that creates exhibitions, public sculpture and networks."


En in de stal van Galerie Wouter van Leeuwen trof ik een foto van David McCabe uit de serie A year in the live of Andy Warhol, waarop Warhol voor een billboard staat met reclame voor de nieuwste Chevy.